Niedźwiedzie muszą podjąć decyzję. I to wydarzenie, które radykalnie zmieni resztę ligi.
Drugi rok z rzędu Chicago jest numerem 1 w drafcie do NFL. Wielu spekulowało, że Bears wykorzystają wybór na rok 2023, aby pozyskać rozgrywającego i zresetować licznik czasu kontraktu debiutanta, rozdając Fieldsa przed rozpoczęciem jego trzeciego sezonu w NFL. Zamiast tego zamienili się na pick, aby wzmocnić skład i dać Fieldsowi prawdziwego szerokiego odbiorcę nr 1 w kategorii DJ Moore.
Chicago ponownie stoi przed tą decyzją. Ale okoliczności się zmieniły. Fields wkracza obecnie w ostatni rok swojej debiutanckiej umowy, chyba że Chicago wybierze opcję pięcioletniego kontraktu. I chociaż Bryce Young i CJ Stroud cieszyli się dużym uznaniem, Caleb Williams wydaje się być na kolejnym poziomie w roli rozgrywającego. Często porównuje się go do Patricka Mahomesa. Williams jako biegacz łączy ramię rakietowe z szybkością i nieuchwytnością.
Brzmi znajomo? Ze wszystkich porównań, jakie otrzymał Williams, wiele osób często wskazuje na te, które opisują go jako gracza podobnego do Fieldsa, który również był dobrze oceniany, gdy opuścił Ohio State, zanim zajął 11. miejsce w drafcie NFL 2021. On także łączył rodowód potężnej ręki i szybkości, która pozwalała fanom marzyć o wiecznym kandydacie na MVP.
Jak wypadli w porównaniu jako kandydaci kończący studia? Oto, co musisz wiedzieć.
Justin Fields kontra Caleb Williams
Rozmiar
Ponieważ Williams nie dotarł jeszcze do kombajnu, nie ma dla niego oficjalnych pomiarów. Jest ich jednak wystarczająco dużo, aby zebrać o nim pewne informacje.
Według USC Williams waży 6-1, 215 funtów. To solidny wzrost jak na rozgrywającego, choć z pewnością będzie mu daleko do najwyższego sygnalizującego w lidze.
Fields został oficjalnie wystawiony w drafcie NFL z wagą 6-2,228 funtów. To czyni go nieco wyższym i cięższym od Williamsa.
Siła ramienia
Siła ramion to coś więcej niż tylko rzucanie piłką w pole. Wielu rozgrywających może przerzucić piłkę przez boisko w formie puntu z pętlą ramienia. Ale kiedy Josh Allen lub Justin Herbert rzucają piłkę na boisko? Piłka będzie wystrzeliwana za pomocą niskiego lasera, który może uderzać w odbiorców z niemal każdej odległości.
Było mnóstwo pytań na temat umiejętności Fieldsa jako osoby przechodzącej na wyższy poziom, ale siła ramion nie była jednym z nich. Chwalono go za silne ramię, które potrafi zarówno uderzać odbiorców w pole, jak i robić to z dużą prędkością. Siła ramion pozwalała mu na szybkie i szybkie podanie podań do rąk odbierających, gdy było to potrzebne.
Williams od razu przejdzie do NFL jako posiadacz jednej z najsilniejszych broni w lidze. Ma doskonałą prędkość przy podaniach na wszystkich poziomach boiska i utrzymuje ją nawet podczas rzucania w biegu. Jego mechanika rzucania pozwala mu przez cały czas korzystać z łatwej mocy, nawet gdy próbuje podać z innych miejsc na ręce.
Dokładność ramienia
Posiadanie ramienia rakietowego to jedno. Pomaga umieścić piłkę dokładnie tam, gdzie powinna się zmieścić. Jasne, Aaron Rodgers ma silną rękę. Ale to, co zapewniło mu karierę w Hall of Fame, to umiejętność dopasowania swoich przepustek do dowolnego okna.
Powszechnie uważano, że jest to siła Fieldsa. Chociaż czasami miał trudności z uderzaniem odbiorców przy głębokich podaniach, na ostatnim roku studiów wykonał ponad 70 procent podań, a na taśmie zdawało się ukazywać rozgrywającego, który potrafił wcisnąć piłkę w okna, gdy te się otwierały. I z pewnością, jeśli odbierający znalazł się na boisku, nie spudłował.
Jeśli chodzi o czystą statystyczną dokładność, Fields ma lekką przewagę nad Williamsem, który w swojej karierze wykonał zaledwie 66,9 procent podań, a w swoim najlepszym sezonie 68,6 procent. Jednak badanie wzroku prawdopodobnie stawia go na równi z Fieldsem, a nawet potencjalnie przed nim. Williams lepiej podaje w biegu i wykazał podobną umiejętność trafiania w odbiorcę w wąskich okienkach. Czasami ma trudności z kompletowaniem podań przez środek pola, a czasami wydaje się, że ma problemy, gdy jest pozostawiony w kieszeni, a nie wybiegany. Ogólnie jednak jego celność jest jedną z jego wielu mocnych stron.
Czytanie terenowe
Wielu powie, że jest to najważniejsza cecha rozgrywającego. Joe Burrow jest pod tym względem prawdopodobnie wzorem do naśladowania. Brakuje mu rakietowego ramienia i szybkich nóg. Jednak jego umiejętność czytania w obronie i wykorzystywania swojej celności do trafiania w bramkarzy w doskonałych okienkach czyni go elitarnym rozgrywającym.
Był to niewątpliwie problem Fieldsa kończącego studia. W Ohio State mogło mu uchodzić na sucho błędne odczytanie obrony, ponieważ rzucał do skrzydłowych kalibru NFL, często przykrywając znacznie słabsze rzuty rożne. Mógł ujść na sucho zablokowaniu pierwszego odczytu i odkorkowaniu podania, ponieważ odbiorcy często mogli go ratować. Fields również miał problemy z przyjęciem ataku, w wyniku czego w NFL miał problemy z tym, aby obrona płaciła za atakowanie go.
Pod tym względem Williams z pewnością ma przewagę nad Fieldsem. Często można go zobaczyć, jak szybko przeskakuje od czytania do czytania i analizuje pole, upewniając się, że znalazł właściwy cel przed próbą podania. Zespoły, które atakują Williamsa, zazwyczaj szybko przekonują się, że jest to błąd, ponieważ nie pokazał on żadnego problemu z szybkim wyprowadzeniem piłki i zaufaniem do swoich odczytów.
Zabawa
Szybkość gry NFL będzie po prostu inna w NFL niż na studiach. Chociaż w linii ofensywnej będzie więcej talentu, gracze defensywni goniący za QB są również znacznie szybsi. Dlatego przydatna jest umiejętność podtrzymywania gry, wysuwania się z kieszeni, aby dać odbierającym czas na otwarcie się lub wykorzystywania nóg do łapania jardów i unikania worków.
Ogólnie rzecz biorąc, dwóch rozgrywających jest tutaj postrzeganych podobnie. W college’u Fieldsa nie uważano za wybitnego biegacza, zamiast tego wykorzystywał swoją szybkość do biegania na jardy lub po prostu podtrzymania gry. Wyróżniał się połączeniem wzrostu i szybkości, które pozwoliło mu albo wyprzedzić obrońców w college’u, albo po prostu uniknąć upadku przy pierwszej próbie wślizgu.
Williams był często zmuszony do utrzymywania gry przy życiu ze względu na słabą grę w linii ofensywnej na USC, szczególnie w 2023 roku, i zazwyczaj odnosił sukcesy w tych przedsięwzięciach. Niezależnie od tego, czy był to szalony rzut w biegu, czy nieprawdopodobne wygrzebanie się z czegoś, co wyglądało na worek, Williams łączył siłę ramienia ze swoją nieuchwytnością, aby unikać presji i albo znajdować otwarte odbiory, albo podnosić jardy nogami. Mało kto może pochwalić się umiejętnością wykonywania rzutów w biegu. Dokonał także porównań Mahomesa, w szczególności w zakresie prób podań z użyciem niepewnych ruchów ramion lub innych niekonwencjonalnych metod, które czasami są jedynym sposobem na wykonanie podania, które w innym przypadku byłoby nieprawdopodobne.
To, co czasami nękało obu rozgrywających w ich raportach zwiadowczych, to fakt, że umiejętność rozgrywania akcji często utrudniała im podejmowanie właściwych decyzji. Ze względu na lukę w talentach pomiędzy liniami ofensywnymi i odbierającymi drużyny Ohio w porównaniu z obrońcami, Fields mógł dłużej pozostać w kieszeni i czekać, aż gracz otworzy, lub po prostu ufać, że piłki 50/50 najczęściej trafią w jego ręce. przychylność. Przełożyło się to na zbyt długie oczekiwanie w NFL i przyjmowanie nierozważnych zwolnień lub oddawanie wątpliwych przechwytów.
Williams miał już przedsmak rozczarowującej gry w linii ofensywnej. Szczególnie podczas porażki z Notre Dame w 2023 roku można było zobaczyć Williamsa, który zbyt długo próbował utrzymać grę przy życiu i brał worki, których powinien był unikać, gdyby po prostu porzucił grę i wyrzucił piłkę. Chociaż przechwyty nie były wielkim problemem, jego nawyki rzucania z unikalnych miejsc na ramiona lub próbowania innych heroicznych podań mogą być kłopotliwe, jeśli nie będzie bardziej selektywny w grze na zawodowcach.
Prędkość
Istnieje różnica pomiędzy szybkością a umiejętnością podejmowania akcji. Kiedy Lamar Jackson wydostaje się na otwartą przestrzeń, staje się niebezpieczny dla drużyn, ponieważ potrafi wtargnąć na boisko i sprawić, że nikt go nie dogoni.
Fields charakteryzuje się niesamowitą szybkością, co pokazał częściej w NFL niż na studiach. W lidze NFL uzyskał czas 4,45/40, co stanowi najwyższą prędkość jak na rozgrywającego.
Williams jeszcze nie startował w zawodach mieszanych, ale nieoficjalne czasy, jakie uzyskał w biegu na 40 jardów, plasują go pomiędzy 4,57 a 4,6 na 40 metrów. To wciąż byłby krótki czas na QB, ale to nie do końca leży w obszarze kompetencji Fieldsa.
Statystyki
Liczby raczej nie będą najlepszą miarą porównawczą, chociaż sytuacje nie były zupełnie inne. Fields grał w raju dla rozgrywających w Ohio State pod wodzą Ryana Daya, który ma talent do rozwijania talentów rozgrywającego. Williams grał pod okiem Lincolna Rileya, który wychował dwóch zwycięzców Heisman Trophy w Baker Mayfield i Kyler Murray.
Nadal istniało kilka różnic pomiędzy kolegialnymi doświadczeniami obu QB. Po pierwsze, Buckeyes mieli stałą obronę, która pozwoliła na więcej zwycięstw w wyniku wybuchów niż rozczarowujących porażek w rzutach karnych. Po drugie, Ohio State zazwyczaj grało lepiej w ataku w linii ataku i bardziej polegało na Fieldsie, jeśli chodzi o rzucanie, a nie wspinanie się.
Inna główna różnica polega na tym, że Fields jako prawdziwy student pierwszego roku w Gruzji miał ograniczony czas gry w 2018 r., a następnie jego rok juniorski w 2020 r. został skrócony przez Covid do zaledwie ośmiu meczów, chociaż Fields rzeczywiście poprowadził stan Ohio do mistrzostw kraju w tym sezonie. Z drugiej strony Williams jako student pierwszego roku przejął pracę od Spencera Rattlera w Oklahomie i w ciągu dwóch lat w Los Angeles rozegrał 26 meczów dla drużyny Trojans.
Justina Fieldsa
| Pora roku | G | Cmp-Att (Cmp%) | Przekaż Yds | Przepuść niszczyciele czołgów | Int | Rush Atts | Pośpiech Yds | Szybkie niszczyciele czołgów |
| 2018 | 12 | 27-39 (69,2%) | 328 | 4 | 0 | 42 | 266 | 4 |
| 2019 | 14 | 238-354 (67,2%) | 3273 | 41 | 3 | 137 | 484 | 10 |
| 2020 | 8 | 158-225 (70,2%) | 2100 | 22 | 6 | 81 | 383 | 5 |
Caleba Williamsa
| Pora roku | G | Cmp-Att (Cmp%) | Przekaż Yds | Przepuść niszczyciele czołgów | Int | Rush Atts | Pośpiech Yds | Szybkie niszczyciele czołgów |
| 2021 | 11 | 136-211 (64,5%) | 1912 | 21 | 4 | 79 | 442 | 6 |
| 2022 | 14 | 333-500 (66,6%) | 4537 | 42 | 5 | 113 | 382 | 10 |
| 2023 | 12 | 266-388 (68,6%) | 3633 | 30 | 5 | 97 | 142 | 11 |
Porównanie statystyk kariery
| QB | G | Cmp-Att (Cmp%) | Przekaż Yds | Przepuść niszczyciele czołgów | Int | Rush Atts | Pośpiech Yds | Szybkie niszczyciele czołgów |
| Justina Fieldsa | 34 | 423-618 (68,4%) | 5701 | 67 | 9 | 260 | 1133 | 19 |
| Caleba Williamsa | 37 | 735-1099 (66,9%) | 10082 | 93 | 14 | 289 | 966 | 27 |
