Gio Reyna przeniósł się do klubów zeszłej zimy, zdobywając okres wypożyczenia z Borussii Dortmund do drużyny Premier League Nottingham Forest, aby zyskać więcej minut.
Zamiast tego stało się coś odwrotnego. Choć Reyna przynajmniej regularnie przesiadywał na ławce rezerwowych w dużym klubie Bundesligi, był postacią całkowicie zapomnianą wśród angielskiej drużyny walczącej o utrzymanie. Posunięcie, które rozpoczęło się od obietnicy powrotu na sławę, szybko poszło na marne.
Kiedy Reyna zaczął pełnić obowiązki międzynarodowe, zaczęły pojawiać się pytania o jego miejsce w drużynie. Warto zauważyć, że były menadżer Leeds United i były kandydat na głównego trenera USA Jesse Marsch kwestionował włączenie Gio do marcowego obozu.
Jednak Reyna odegrał główną rolę w barwach Stanów Zjednoczonych przeciwko Jamajce i Meksykowi w Lidze Narodów CONCACAF, asystując obu bramkom USA w dogrywce po nerwowym zwycięstwie 3:1 nad Jamajką, a następnie strzelił gola w meczu 2:0. zwycięstwo nad El Tri.
Występy te przyniosły Reynie nagrodę dla najlepszego gracza turnieju, dzięki czemu powrócił do gry w Premier League na wysokim poziomie. Teraz pytania zmieniły się z tego, czy włączenie Reyny do kadry USA jest uzasadnione, na dlaczego, u licha, nie widzi on pola dla swojego klubu w Anglii. Wydaje się, że te dwie rzeczy po prostu nie współistnieją w tym samym wszechświecie.
Dlaczego Gio Reyna nie dostaje minut w Nottingham Forest?
Chociaż istnieje niezliczona ilość możliwych przyczyn braku czasu Gio Reyny na boisku w Nottingham Forest, krótka odpowiedź na to pytanie brzmi: nie wiemy. Wydaje się, że nic się nie zgadza.
Kiedy Reyna przybyła do Nottingham Forest, menedżer Nuno Espirito Santo wypowiadał się bardzo dobrze o Amerykaninienazywając go „bardzo dobrym zawodnikiem z dużym potencjałem”, po czym wspomniał o jego wszechstronności w środku pola i w ataku.
Największym problemem wydaje się być to, że jego „najlepszą” pozycją jest numer 10, który w Nottingham Forest zajmuje już Morgan Gibbs-White, który niewątpliwie był najlepszym zawodnikiem klubu w trudnym sezonie z kilkoma jasnymi punktami.
Jednak Reyna wielokrotnie udowodnił, że może wpływać na mecze na innych pozycjach, czy to na pozycji nr 8, gdzie Gregg Berhalter wielokrotnie wychwala swoje umiejętności, czy na skrzydle jako prawdziwy skrzydłowy. Inny bystry chłopak z Forest, Anthony Elanga, gra na lewym skrzydle, ale Gio jest zawodnikiem bardziej prawostronnym, więc nie powinien konkurować z byłym młodzieżowym produktem Manchesteru United.
Reyna nie strzelił jeszcze ani nie asystował przy bramce dla Nottingham Forest, ale czy można go winić, mając łącznie 39 minut w czterech występach w rezerwach? Ledwo dano mu szansę.
Wciąż pojawiają się pytania dotyczące roli postrzeganej niedojrzałości Reyny w jego niezdolności do gry na boisku, ale w dużej mierze zostały one rozwiane (więcej o tym później).
Rywalizacja z takimi zawodnikami jak Callum Hudson-Odoi, Harry Arter, Ryan Yates, Danilo i Nico Dominguez, a także odejście Orela Mangali do Lyonu i okazjonalny odpoczynek potrzebny Gibbs-Whiteowi, minut Reyny powinno wystarczyć. okrążenie. Po prostu jego brak umiejętności ze strony Nuno Espirito Santo nie ma większego sensu w klubie, który desperacko szuka wyników.
Sukces Gio Reyny w USMNT powinien oznaczać więcej
Po mistrzostwach świata w 2022 r. i późniejszym ujawnieniu, że Gio Reyna był oszczędnie wykorzystywany przez menadżera USA Gregga Berhaltera, częściowo ze względu na jego brak wysiłku na treningach, zaczęły pojawiać się pytania, czy podobny problem z dojrzałością nękał młodego Amerykanina na mistrzostwach świata w piłce nożnej. poziom klubowy.
21-latek wielokrotnie wchodził z ławki rezerwowych w Borussii Dortmund, ale nigdy nie wydawał się regularnie przebijać podstawowego składu. To jasne, że kontuzje nie dawały mu spokoju w młodej karierze, ale gdy był już zdrowy i mógł regularnie udzielać się w drużynie, wydawało się, że nigdy nie dostanie szansy.
Naturalnym wnioskiem wydawało się więc, że jest to problem z nastawieniem, a obawy te tylko się wzmocniły, gdy przeniósł się do Nottingham Forest, aby mieć więcej czasu na grę, zamiast tego widzieć mniej. Ponownie naturalnym wnioskiem było to, że jeśli kolejny klub – w każdym razie walczący o utrzymanie – nie dał Reynie czasu na grę pomimo wyraźnych dowodów na jej talent, jest to kolejny punkt danych sugerujący problem za kulisami.
Teraz jednak, po marcowej przerwie międzynarodowej, wydaje się, że teoria ta została całkowicie obalona. Reyna był nie tylko wyjątkowy na boisku, pełniąc wiele różnych ról dla USMNT, ale także zachowywał się profesjonalnie, rozmawiając z mediami po raz pierwszy od dosłownie lat, i zyskał ogromne uznanie ze strony kolegów z drużyny i trenera.
Gregg Berhalter głośno bronił Reyny przed krytyką z zewnątrz, w dużej mierze bez podpowiedzi, i jego koledzy z drużyny używali takich zwrotów jak „zabijanie tego” i „ten dzieciak jest niewiarygodny”, omawiając jego postawę i występy.
Berhalter od dłuższego czasu wychwalał zdolność Reyny do gry na 8. pozycji, a jego występ przeciwko Meksykowi był jak dotąd najlepszym przykładem jego umiejętności na tym boisku. Był wyjątkowy w zwycięstwie 2:0 USMNT, zarówno zwiększając przewagę posiadania piłki przez USA, jak i ograniczając rozwój meksykańskiej drużyny. Czasami Reyna schodziła aż na prawą obronę, a wpływ Reyny był głównym powodem, dla którego połączenie Hirvinga Lozano, Edsona Alvareza i Luisa Chaveza łącznie dało cztery dotknięcia w polu karnym USA i 17 podań do trzeciego atakującego.
Reyna pokazał już, że potrafi grać na skrzydle na wysokim poziomie, służąc zarówno jako numer 10, jak i skrzydłowy, wykonując świetny występ podczas towarzyskiej porażki z Niemcami w zeszłym roku, a także przy wielu okazjach przyczyniając się do ataku Borussii Dortmund ze skrzydła. .
W każdym razie, choć Nuno może preferować bardziej uznanych graczy, takich jak Gibbs-White, Hudson-Odoi i Divock Origi, żeby wymienić tylko kilku, to do tej pory nie zadziałało, prawda? Czy chce dalej brnąć razem z tymi samymi upadającymi gwiazdami? jednocześnie ubolewając nad nieudolnością klubu zabić gry? Origi i Hudson-Odoi łącznie strzelili cztery gole i trzy asysty w prawie 1500 minut rozgrywek w Premier League, a nawet trzy gole i pięć asyst Gibbsa-White’a w prawie 2400 minut są dalekie od nie do pokonania. Jedyny naprawdę godny pochwały występ pochodzi od Elangi, której pięć goli i siedem asyst w ciągu zaledwie 2000 minut okazało się bezcennych.
Nawet po ostatnich międzynarodowych występach Reyny lokalne media w Anglii wołają, żeby Reyna obejrzała pole. Jeśli Nuno nie da Reynie prawdziwej szansy zabłyśnięcia na tej samej roli w Nottingham Forest, pozbawi klub pozytywnego i wszechstronnego zawodnika, który może znacząco przyczynić się do przetrwania drużyny w Premier League. Wystarczy, że spojrzy na taśmę i pozwoli Reynie gotować.
