Streszczenie 8. odcinka 3. sezonu „The Bear”: „Ice Chips”

W pierwszych dwóch sezonach Niedźwiedź zyskał rozgłos dzięki swojej zdolności do odtwarzania stresującej energii kuchni restauracyjnych o dużej liczbie gości. Jego wielkim trikiem było to, że gdy ta intensywność stawała się obraźliwa i przerażająca, program stawał się bardzo zabawny, nawet jeśli powodował u niektórych widzów ataki lękowe.

Odcinki, które najlepiej to ilustrują, to szalony jednorazowy kuchenny kryzys z sezonu 1 w „Review”, a następnie, oczywiście, naszpikowany gwiazdami wigilijny szajs „Fishes”. Wielka panika tego sezonu pochodzi z nadchodzącego porodu Sugar. I w przeciwieństwie do ciągłego WRZASKANIA w tych innych odcinkach, „Ice Chips” opiera się na niewygodnych ciszach i niewypowiedzianych traumach, aby zwiększyć niepokój.

Po tym, jak Sugar odeszły wody na parkingu pod koniec 7. odcinka sezonu 3 („Legacy”), ósmy odcinek zaczyna się od jej bolesnej wędrówki do szpitala. Zatrzymana przez nieoczekiwany ruch uliczny, krzyczy do odpowiednika Siri, aby zadzwonił do rodziny, przyjaciół lub współpracowników, którzy mogliby przyjechać i odebrać ją ze szpitala. Nikt nie odbiera. Stając w obliczu perspektywy bycia samej podczas porodu (lub urodzenia dziecka na pasie awaryjnym na autostradzie) do czasu przybycia męża Pete’a (Chris Witaske), postanawia, że ​​jedyną opcją, jaka jej pozostała, jest zadzwonienie do mamy.

Do tej pory widzieliśmy dowody na to, że Donna Berzatto jest ostatnią osobą, którą chciałbyś mieć w jakiejkolwiek sytuacji wymagającej spokoju. Jest ona oryginalną Agentką Chaosu Berzattos, całkowicie niezdolną do stworzenia scenariusza, który nie dotyczyłby jej. Ale może – tylko może – tym razem może być inaczej.

Nie.

„Mamo, potrzebuję, żeby dziecko przyszło na świat w spokojnym i względnie normalnym otoczeniu, co, jak wiem, jest dla ciebie zupełnie obce…”

Ale dają sobie spokój, dopóki nie dotrą na oddział położniczy. Gdy już są w środku, Natalie dyszy i się poci, nerwowo opowiadając pielęgniarkom o konkretnym rodzaju porodu, jakiego chce — bez znieczulenia zewnątrzoponowego, bez leków, bez lewatywy, bez nadmiernego golenia okolic łonowych (tak powiedziała).

Donna jest w trybie pełnego przyciągania uwagi, irytując pielęgniarki swoimi niestworzonymi opowieściami o tym, jak ciężko zniosła narodziny trójki dzieci. (Mówi, że „poszła pieszo do szpitala”, kiedy urodziła Mikeya; nigdy nie poznała nazwiska lekarza, który odbierał jej poród — to byli „po prostu mężczyźni, którzy mówili różne rzeczy”).

Pośród jej brawury widzimy też pustkę, z którą zmagała się przez większość swojego życia, przyznając, że chciała mieć dzieci z egoistycznych pobudek.

„Chciałam, żeby ktoś mnie kochał w taki sposób, w jaki widziałam wszystkie te zadowolone matki w The Jewel blokujące przejście wózkami”.

Ale może to nie jest egoistyczne – po prostu desperackie. (Nieco później dowiadujemy się, że Donna Berzatto również miała do dupy dzieciństwo i została wychowana przez niestabilną matkę.)

I zanim się obejrzysz — skurcze Natalie staną się silne i ciężkie, zmuszając Sugar do podjęcia decyzji o sposobie leczenia bólu.

Donna nalega, żeby Sugar wzięła leki i znieczulenie zewnątrzoponowe, bo ból będzie „skurwysynem”, ale trzyma się planu. Donna robi, co może, żeby uspokoić córkę. cześć zaczynają działać.

Donna oferuje, że pomasuje jej plecy i, obejmując córkę od tyłu, rzuca dziwaczny, niestosowny komentarz, że Sugar ma „ładny tyłek, zupełnie jak jej tata”. Zniszczyła kolejny moment.

Zanim poród pójdzie dalej, czas na prawdziwą rozmowę. Donna chce wiedzieć, dlaczego Sugar początkowo nie powiedziała jej o dziecku.

DONNA: Nie chciałeś mnie w pobliżu. Mam rację?

SUGAR: Nie chcę, żeby się bała tak jak ja.

DONNA: Wystraszyłam cię?

SUGAR: Wystraszyłeś nas wszystkich.

(W tym ja.)

Sugar dalej opisuje znęcanie się emocjonalne, które pozostawiło głębokie, często nieodwracalne rany, a jednak…

„Zawsze staram się cię uszczęśliwić. Sprawiam, że jestem chory, żebyś poczuł się lepiej”. To jest choroba dysfunkcyjnej rodziny.

A potem skurcze uderzyły z całą mocą, dokładnie tak, jak przepowiedziała Donna.

Szukając tak bardzo potrzebnego spokoju, Donna udaje się wymyślić, jak odtworzyć „Baby, I Love You” Ronnettes na swoim telefonie, ponieważ to była piosenka, która leciała, gdy urodziła się Sugar. Działa to wspaniale. Pete pojawia się w samą porę, zanim dziecko się urodzi i zanim Donna zdąży zepsuć kolejną chwilę.

Po raz pierwszy w tak ważnym momencie panuje spokój.

NIEDŹWIEDŹ SEZON 3 ODCINEK 8: RESZTKI

PYTANIA, KTÓRE WCIĄŻ MAM:

• Dlaczego wszyscy wylewają się na Pete’a? Poza tym, że jest łajdakiem, kocha swoją żonę. Jest niejawnie dobry, więc to musi oznaczać, że stał się niegodny zaufania w oczach klanu Berzatto. To ma sens, szczerze.
• A także, czy Donna Berzatto i Cicero kiedyś byli razem? Są wskazówki!

TATA W ŚREDNIM WIEKU WKRĘCANIE IGŁY: „New Noise” Refused. Na pewno nie jest to na mojej liście ulubionych piosenek, ale partia gitary dinka-dinka-dinka to idealna ścieżka dźwiękowa do rozbrajania bomby lub gdy zamierzasz odciąć główny spadochron, aby otworzyć spadochron awaryjny, albo gdy utkniesz w korku, aby urodzić na autostradzie.

PORNO Z CARMY ARM: Żadnego. Więc zamiast tego wybiorę…