Streszczenie 10. odcinka 3. sezonu „The Bear”: „Forever”

I oto jesteśmy. Koniec w większości nudnego, krętego sezonu, który pozostawił żarłocznych Niedźwiedź-kochająca publiczność wciąż czeka, aż oficjalnie się zacznie dokładnie w momencie zakończenia. Większość odcinków była zagmatwana retrospekcjami, pretensjonalnymi sztuczkami kamery i tym, co wydawało się być nadmiernym poleganiem na aktorach, którzy improwizowali w martwych punktach scenariusza. W następnym sezonie powinno być więcej treści (prawda?) i mam nadzieję, że 95% mniej Faka. (Wolałbym 100%, ale rozumiem, że współtwórca i główny Fak, Matty Matheson, jest kochany w prawdziwym życiu, więc musi tam być w jakiejś roli.)

Większość odcinka skupia się na „obiadzie pogrzebowym” Ever, podczas którego liczni kucharze i właściciele restauracji na wysokim poziomie świętują szefową kuchni Terry, która odchodzi do życia poza kuchnią. W galerii znajdują się prawdziwe kulinarne supergwiazdy z prawdziwych, prawdziwych restauracji — szef kuchni Grant Achtaz z Alinea, szef kuchni Wylie Dufresne* z wd~50, szefowa kuchni Christina Tosi z Milk Bar**, szef kuchni Malcolm Livingston II z Noma. (Nieobecni byli szefowie kuchni Swedish, Iron i Naked, którzy przesłali swoje wyrazy ubolewania.)

Obecne były również gwiazdy ze świata The Bear: Sydney i Richie, których pięciodniowy etap zapewnił mu wystarczająco dużo dobrej woli, aby zdobyć zaproszenie. Luca, szef cukierni, który spędził czas w Ever with Carmy, również tam był. A potem jest Shapiro, który odpowiada za przygotowanie ostatniego posiłku dla wszystkich obecnych.

Jednak najważniejszym gościem na kolacji jest Joel McHale, którego imię postaci zostaje w końcu ujawnione: szef kuchni David Fields. Kiedy Carmy zauważa go przy pobliskim stoliku, jest tak rozkojarzony, że jego żyły na szyi drgają. Opowiada Sydney o krótkich fragmentach sadystycznego poniżania, którego doświadczył, trenując pod jego okiem. A kiedy Fields wstaje, żeby pójść do łazienki, Carmy idzie za nim.

Sydney jest zaniepokojona. „Czy myślimy, że to się dobrze skończy?” Luca mówi, że prawdopodobnie nie. Jednak żadne z nich nie wstaje od stołu, aby interweniować. Niektóre konfrontacje są nieuniknione.

Carmy jest tak nakręcony. Spogląda w oczy swojemu nemesis i przyznaje, że zawsze zastanawiał się, co by powiedział, gdyby go jeszcze raz spotkał. Zaczyna od urywanego „Pieprzyć cię!”, ale nie robi to żadnych obrażeń.

Następnie kieruje się do łazienki, ale Carmy nie kończy. „Za dużo o tobie myślę!”

Fields odwraca się, by pozwolić Carmy’emu wystrzelić do niego — „Sprawiłeś, że dostałem wrzodów, ataków paniki i koszmarów!” — ale pozwala to Fieldsowi odpowiedzieć kilkoma druzgocącymi faktami. Przypomina Carmy’emu, że całe jego cierpienie zmieniło go z „w porządku szefa kuchni”, gdy przybył do jego kuchni, w doskonałego, gdy wyszedł. „Dałem ci pewność siebie, przywództwo i umiejętności — to cholernie zadziałało”. Carmy jest oszołomiony i zaczyna płakać — nic nie poszło zgodnie z planem. Wychodzi z restauracji, by przetworzyć, co się stało i dlaczego nie wyszło tak, jak się spodziewał.

To zdecydowanie najlepsza scena całego sezonu. Czyż nie marzyliśmy wszyscy o tym, żeby uderzyć naszego łobuza w twarz? A jeszcze lepiej — uderzyć go w twarz przed grupą rówieśników, którzy chcieliby, żeby ktoś w końcu to zrobił?

Ten finał mógł potoczyć się inaczej — Carmy zdejmuje marynarkę, odsłania broń, a następnie zadaje mu niespodziewany sierpowy. Następnie widzimy Fieldsa nieprzytomnego, rzuconego jak marionetka z przeciętymi sznurkami w kącie, podczas gdy wszyscy inni goście kolacji kolejno sikają mu na głowę. Zemsta jest podana!

Ale większość ludzi nigdy nie otrzymuje tej satysfakcji — a jeśli dochodzi do gwałtownego zakończenia, zwykle kończy się to okropnie, gdy jedna osoba trafia do więzienia za napaść drugiego stopnia. Jak brzmi ten cytat Marka Aureliusza? „Najlepszą zemstą jest nie być takim jak twój wróg”. Im więcej Carmy myśli o tym, jak Fields go traktował, tym bardziej zdaje sobie sprawę, że jest winny znęcania się nad całym swoim personelem w ten sam sposób. W tym przypadku jedynym sposobem na wyleczenie jego własnej złośliwości i dokonanie zemsty jest to, aby Carmy stał się bardziej troskliwy.

Przytłoczony szef kuchni Terry wychodzi, żeby zaczerpnąć powietrza i dołącza do Carmy. Hee dziękuje jej za to, czego nauczył się w jej kuchni; okazuje się, że nauczyła się tego, czego chciała poza kuchnią. „Chcę więcej spać, chcę częściej jeździć do Londynu, chcę iść na imprezę, chcę poznawać ludzi”. I dlatego zamknęła restaurację — żeby żyć, w zasadzie. Teraz Carmy musi zrozumieć, o co toczy się jego życie, albo zostanie wygnany do życia, w którym będzie zadawał ból innym i sobie. I za co? Za gwiazdkę Michelin?

Gdy wraca do domu nocą nad Chicago, jego telefon zaczyna wybuchać – oznacza to przypieczętowanie losu „Chicago Tribune” recenzja spadła. Widzimy rozprysk słów i fraz na jego telefonie. A potem Carmy wydaje ostatnie zirytowane „Skurwysynu!”, gdy L przejeżdża obok. Następnie na ekranie pojawiają się trzy słowa:

Ciąg dalszy nastąpi. ***

NIEDŹWIEDŹ SEZON 3 ODCINEK 10: RESZTKI

PYTANIA, KTÓRE WCIĄŻ MAM:Dlaczego w tym sezonie było tak wiele usypiających scen z udziałem dwóch postaci, które po prostu… gapiowski na siebie, czekając, aż druga osoba się odezwie, zamiast prowadzić rozrywkowy dialog? W tym odcinku główną postacią byli Syd i Shapiro w pokoju z winem. Był tam czynnik obrzydzenia, ale nie wiem, czy był celowy. Ale może jest zwykłym psychotycznym szefem kuchni ze złymi granicami, jakie przyciąga branża.

W międzyczasie Shapiro zrujnował także to, co wydawało się być możliwą przyszłą przygodą seksualną między Sydney i Lucą.

A skoro mowa o innych potencjalnych partnerach seksualnych — co powiecie na Richiego i Jess?

TATA W ŚREDNIM WIEKU WKRĘCANIE IGŁY: Jest ich około tuzina. Ale oto te wyróżniające się:

„In the Garage” zespołu Weezer; „Within Your Reach” zespołu The Replacements; „Can You Hear Me” zespołu David Bowiego; „Big White Cloud” zespołu John Cale; „Disarm” zespołu Smashing Pumpkins.

PORNO Z CARMY ARM:Żadnego! (W rękawie przez cały pokaz.)

Przejdźmy zatem do CARMY NECK VEIN PORN.

Albo… co powiecie na trochę JOEL MCHALE SATASHIT-EATING GRIN PORNOGRAFII:

* Jedyne nazwisko, które rozpoznaję, to Wiley Dufresne, szef kuchni, o którym wszyscy pisali, gdy po raz pierwszy przyjechałem do Nowego Jorku na początku XXI wieku, ponieważ jego restauracja serwowała pudding z pianką rybną lub coś podobnego. Zdecydowanie nie było mnie stać na jedzenie tam.

** Jedynym miejscem, w którym kiedykolwiek jadłem, jest Milk Bar, który nadal zamawiam, głównie po 22:00, kiedy oglądam filmy Jasona Stathama. Nic nie pasuje lepiej do bezmyślnej ultraprzemocy niż lody mleczne z płatków zbożowych i trufle z tortu urodzinowego.

*** Biorąc pod uwagę, ile psiego gówna zostało nam rzucone w tym sezonie i pomimo mojego lepszego zainteresowania, witam te wieści. Zostawcie je na później, jaszczurki.