„The Bear” pracuje nad innym rodzajem 12-stopniowego programu

W pierwszym sezonie NiedźwiedźUczestnictwo Carmy’ego w spotkaniach Al-Anon jest znaczącą, ale drugorzędną fabułą, kulminującą w jego chwiejnym, niespójnym 7-minutowym udziale w ostatnim odcinku sezonu („Braciole”). Carmy (Jeremy Allen White) skupił swój udział na relacji ze swoim starszym bratem Mikeyem (Jon Bernthal) — narkomanem w rodzinie, który popełnił samobójstwo. Carmy wylewa przed innymi organizatorami spotkań, że był zszokowany uzależnieniem brata:

„Nie wiedziałam, że mój brat bierze narkotyki. Co to oznacza? Kiedy dorastaliśmy, zdałam sobie sprawę, że nic o nim nie wiem… naprawdę.”

Carmy, z wielkimi oczami i opadniętą z powodu poczucia winy i wstydu, zmaga się ze standardową paranoją członków Al-Anon — że każda zła rzecz, która się dzieje, jest w jakiś sposób ich winą.

Ton Carmy’ego, pełen litości dla samego siebie, można błędnie uznać za męczeństwo. Jednak jeśli ktoś prawidłowo stosuje program, jego głównym celem jest wybaczenie sobie i „ponowne wychowanie” siebie, ponieważ większość członków pochodzi z głośnych, chaotycznych i niebezpiecznych domów. To chaotyczne wychowanie zakorzeniło się w Carmym i jego siostrze, Natalie, zwanej „Sugar”, i każdej kuchni, w której Carmy kiedykolwiek pracował.

Ale widząc Al-Anon na pierwszym planie w tak popularnym programie jak Niedźwiedź był ekscytującym rozwojem w przedstawianiu programów 12 kroków w filmach i telewizji. (Kiedy napisałem SMS-a do innego kolegi z Al-Anon o krętej scenie monologu Carmy’ego, obaj wspomnieliśmy, że można powiedzieć, że to była wyreżyserowana telewizja, ponieważ nigdy nie zdarzyłoby się, żeby wziął udział w 7-minutowym programie jako nowicjusz — to okropna etykieta.)

12 kroków stało się skrótem narracyjnym, który pokazuje żałosny upadek postaci. AA jest tak wszechobecne i znane, że często pojawia się w animowanych filmach dla dzieci. (Pierwszy, który przychodzi mi na myśl, to Rozwal to, Ralph gdy w jednej z początkowych scen tytułowy bohater znajduje się na spotkaniu w piwnicy „Anonimowych Złych Facetów”, gdzie istniała nawet własna wersja modlitwy o pogodę ducha. Historia Toyoty 4 robi coś podobnego.)

Tak — śmierć Mikey’a strasznie pokrzyżowała plany Carmy’ego i jego siostry Natalie, ale dopiero w retrospektywnym odcinku 2. sezonu „Fishes” naprawdę uświadamiamy sobie ogrom osób winnych zadawania bólu dzieciom Berzatto. (Bernthal dostał nominację do nagrody Emmy za swoją rolę w tym odcinku, podobnie jak Bob Odenkirk jako groźny „wujek Lee”).

Ale nie trzeba długo czekać, aby odkryć głównego winowajcę emocjonalnej traumy dzieci Berzatto: ich matkę, Donnę. Jamie Lee Curtis gra Donnę z bezczelną histerią napędzaną alkoholem: w każdej scenie, w której się pojawia, uświadamiamy sobie, jak brutalne, emocjonalne, okrutne i nieprzewidywalne było jej gospodarstwo domowe. (Curtis jest praktykującą członkinią wspólnoty 12 kroków, więc jest dobrze zorientowana w zachowaniach doprowadzających do szaleństwa.)

To przesadny występ, który wydawał się najmniej subtelnym schlebianiem w ramach For Your Consideration (i zadziałało!), ale jest to także przekonujący portret głównego problemu rodziny, która ma problemy.

Czym jest kwalifikator? W Al-Anon zazwyczaj jest to rodzic lub dziecko, które wpędziło cię do pokoju, którego własne uzależnienie było na tyle poważne, że zmieniło twoje zachowanie w coś równie nie do opanowania. Wiele wzorców dorastania w alkoholowym, dysfunkcyjnym domu jest stale widocznych w Niedźwiedź są dość typowe. Oprócz nieustannego WŚCIEKŁOŚCI krążącej wokół Carmy’ego jak czerwona mgła za każdym razem, gdy zakłada biały fartuch szefa kuchni, istnieją również bardziej subtelne przejawy rodzinnej choroby w nim: samodestrukcja. Niepewność. Nadwrażliwość. A potem jest jeszcze smutek. Większość członków Al-Anon, z którymi się kontaktuję, ma smutek w kościach.

Ale jest Niedźwiedź pierwszy program telewizyjny Al-Anon, jaki istniał? Szybkie wyszukiwanie w Google na temat „Al-Anon w programach telewizyjnych” nie daje wielu wyników — poza jednym. Nic dziwnego, że Chris Storer, showrunner i twórca Niedźwiedźjest entuzjastycznym członkiem klubu ACA. Miał ujawnił się tytuł grzecznościowy podczas promocji pierwszego sezonu.

Kiedy dorastałem, mój dom był dość paskudny. W mojej rodzinie były choroby psychiczne i uzależnienia. Cały czas chodzę na spotkania Al-Anon. Nadal radzę sobie z tym jako dorosły i znajduję zdrowe sposoby, aby do tego podejść. Niektóre z tych samych myśli, które czułem w związku z moją rodziną, zauważyłem w wielu toksycznych środowiskach pracy. Nikt nie zamierza, nie sądzę, tworzyć paskudnego miejsca pracy. Zwłaszcza w kuchniach zdajesz sobie sprawę, że prawdopodobnie ktoś ich źle traktował, prawdopodobnie się tego nauczyli, prawdopodobnie mają coś, z czym nie radzą sobie. W tej konkretnej kuchni jedną z rzeczy, które naprawdę chcieliśmy omówić, było to, że Carmy widział te kuchnie, był w niektórych z tych toksycznych miejsc pracy i powiedział: „Nie zrobię tego”. Ale początkowo próbuje naprawić tę restaurację ze wszystkich złych powodów. Te dwa pomysły z natury będą się ze sobą zmagać. A obecność Sydney, która przychodzi z tak pozytywnym nastawieniem i chęcią nauczenia się czegoś nowego, a ostatecznie wpada w mroczną, chaotyczną naturę tej restauracji, powiedziała mi coś o chorobie uzależnienia i toksynach, które krążą w rodzinach.

„Ryby” rozwaliły wiele osób, które znam z programu — niektórzy nie mogli obejrzeć całości, aby nie pochłonął ich atak paniki z powodu wygrzebanych wspomnień o ich własnych rodzinnych sprawach rzucania widelcami. (Moja własna wściekłość była wyzwalana przez każdy odcinek, w którym pojawiał się Fak w sezonie 3. Miałem ochotę rzucić całą szufladą widelców w telewizor, kiedykolwiek się pojawiały.)

W odcinku „Legacy” sezonu 3 Carmy wraca do pokoi, mocno skupiony na głównych akcjach dnia. Mówi się o nieosiągalnych przeprosinach. Mówi się o frustracji, gdy uzależniony wytrzeźwieje, a bliscy zostają z krzywdą. „Wydaje się, że łatwo jest przeprosić. To tylko kilka prostych słów” — mówi jeden z członków.

Zagubione dzieci są zawsze zdezorientowane przeprosinami — jak je dawać i przyjmować. Carmy idealnie się wpasowuje — ale nie ma pojęcia, od czego zacząć. Czy zacząć od Claire czy Richiego? Albo od Syda? A może od całego personelu?

Jednak idealnym podsumowaniem tego, co czuje dziecko alkoholika, jest odcinek „Ice Chips” z trzeciego sezonu, w którym Sugar i jej matka w końcu spotykają się na oddziale położniczym, ale nie bez tego, że Natalie dokładnie opowiada jej, jaki wpływ miało jej wychowanie:

„Czuję, że wszyscy są na mnie cały czas źli. Zbyt często pytam ludzi, czy wszystko u nich w porządku. Jeśli ktoś zaczyna się źle czuć, ja też zaczynam się źle czuć. Czuję się samotna. Albo brzydka. Albo jakbym miała kłopoty. Czuję, że Pete mnie zostawi — zawsze stawiam ciebie na pierwszym miejscu”.

Donna najpierw odbiera to jako komplement, ale potem w końcu zdaje sobie sprawę, że tak nie jest. Zgadza się i przyznaje, że Sugar cierpi. To najbliższa rzecz Niedźwiedź doszło do tego, że któraś z postaci „naprawiła błędy”, ale być może w sezonie 4 pojawi się więcej takich sytuacji. Ale czy Niedźwiedź wygrać jakieś nagrody, jeśli wszyscy przestaną krzyczeć i w końcu się przytulą? Nie każdy może być Ted Lasso.