Kariera, kluby, taktyka i rekordy Jessego Marscha: czy to właściwy trener, który poprowadzi Kanadę do nokautów w Copa America 2024?

Kanada pozyskała amerykańskiego trenera Jessego Marscha, który poprowadzi drużynę Les Rouges do Copa America 2024, gdzie od samego początku drużyna stanie przed trudnym wyzwaniem.

Kanada, wciągnięta do tej samej grupy, co obrońca tytułu mistrza Copa America i Pucharu Świata Argentyna, zmierzy się w meczu otwarcia turnieju z drużyną Albiceleste, a następnie spróbuje zapewnić sobie kwalifikację w fazie pucharowej w meczach z Peru i Chile.

Niezależnie od tego, czy zakwalifikują się do fazy pucharowej, czy też nie, wydaje się, że Marsch otrzyma zadanie pracy w reprezentacji narodowej przed Mistrzostwami Świata 2026 na własnym terenie. To duże zadanie, ale nie pozbawione znaczących pozytywów, ponieważ Kanada odnotowała w ostatnich latach silny rozwój, wykorzystując zastrzyk młodych talentów o wysokiej jakości, aby zapewnić sobie awans na Mistrzostwa Świata w 2022 r., co stanowi ich pierwsze miejsce w turnieju FIFA od ponad 30 lat.

„Jugo Mobile” szczegółowo opisuje, do jakiego momentu doprowadziła go kariera Marscha i co może wnieść do Kanady podczas Copa America i poza nią.

Kariera Jessego Marscha: Jakimi klubami zarządzał?

Pochodzący z amerykańskiego stanu Wisconsin Jesse Marsch przez 17 lat grał w Stanach Zjednoczonych, rozpoczynając od czterech lat studiów w Princeton w latach 1992–1995 i kończąc na trzech tytułach mistrza MLS Cup. Jego karierę zawodową rozpoczął w DC United, gdzie jego główny trener Princeton, Bob Bradley, był teraz asystentem, ale zaledwie rok później został przejęty przez Chicago Fire w ramach projektu rozszerzającego MLS. Zagrał ponad 200 występów w ciągu siedmiu lat, zanim przeniósł się do Chivas USA w 2006 roku, gdzie ponownie związał się z Bradleyem, grając w ponad 100 meczach, zanim w 2009 roku przeszedł na emeryturę.

Jego kariera menedżerska rozpoczęła się wkrótce potem, dołączając do reprezentacji USA jako asystent w 2010 roku, gdzie ponownie został zatrudniony przez Bradleya, który zaczynał jako główny trener USMNT pod koniec 2006 roku. Zaledwie dwa lata później otrzymał swoją pierwszą pracę głównego trenera w MLS drużyny Montreal Impact, ale odszedł już po jednym sezonie z powodu „różnic w filozofii trenerskiej”.

Marsch nie będzie pełnił funkcji menedżerskich przez trzy lata, dopóki nie zostanie zatrudniony przez New York Red Bulls, co zdefiniuje jego karierę trenerską. Spędził trzy i pół sezonu jako szef RBNY, gromadząc najwięcej zwycięstw ze wszystkich trenerów w historii klubu, zanim odszedł, aby zostać asystentem niemieckiej drużyny RB Leipzig, klubu należącego do tej samej grupy właścicieli Red Bull.

Rok później został zaprezentowany jako główny trener innego klubu Red Bull, RB Salzburg w Austrii, gdzie miał kierować zespołem przez dwa sezony, zdobywając za każdym razem podwójną ligę i puchar Austrii. Wrócił do Niemiec jako główny trener RB Lipsk w 2021 roku, aby zastąpić Juliana Nagelsmanna, ale pracował tam zaledwie przez pół sezonu, zanim coś poszło nie tak, co doprowadziło do wzajemnego rozwiązania jego kontraktu w grudniu.

Marsch będzie miał kolejną burzliwą karierę na stanowisku menadżera Leeds United, mianowanego w lutym 2022 roku, ale działającego tylko przez jeden rok kalendarzowy. Został zwolniony na początku lutego 2023 roku, a klub zajmował 17. miejsce w tabeli Premier League.

Czekał ponad rok, zanim przyjął kolejną nominację, rozpoczynając karierę radiową w telewizji CBS w Stanach Zjednoczonych. Według doniesień był kandydatem na stanowisko w USMNT, zanim Gregg Berhalter został ponownie zatrudniony w listopadzie 2023 r., a ostatecznie został głównym trenerem reprezentacji Kanady w maju 2024 r.

Taktyka i styl gry Jessego Marscha

Jak wspomniano powyżej, zatrudnienie Marscha do rodziny Red Bulla w drużynie MLS w 2015 roku zdefiniowało jego karierę trenerską. Kluby Red Bulla wdrażają odrębny styl, który jest wszechobecny w całej ich globalnej sieci i dostosowany do ich personelu trenerskiego, aby umożliwić swobodne przemieszczanie się między klubami i ligami bez większych zmian.

Wszystkie kluby Red Bulla stosują styl oparty na pomocy, mocny pressing i skrajny styl gry, który Marsch stosował na każdym ze swoich przystanków, zarówno w systemie Red Bulla, jak i w Leeds i Kanadzie.

Jego styl taktyczny charakteryzuje się głównie podejściem bez posiadania piłki, polegającym na grze dość pasywnej, dopóki przeciwnik nie wpadnie w z góry określony „spust”, w którym to momencie jego drużyny mocno i mocno naciskają. Zaczyna się to od tego, że napastnicy chcą wypchnąć obrońców przeciwnika, aby zagrali piłkę poza bramkę, a w tym momencie skrzydłowi będą intensywnie naciskać, aby natychmiast zdobyć piłkę z dużej wysokości.

Jednak w przeciwieństwie do innych trenerów stosujących kontratak, Marsch woli przeciążać środkowe obszary boiska, a nie szerszą bramkę, i prosi swoją drużynę, aby po odbiciu piłki skierowała ją przez środek. Jeśli stracą posiadanie piłki, on będzie starał się przeprowadzić natychmiastowy kontratak, zanim przeciwnicy będą mogli przefiltrować piłkę obok bramki.

Próba uwięzienia przeciwnika w wysokich obszarach boiska wiąże się ze sporym ryzykiem, ponieważ jeśli przeciwnikowi uda się zagrać pod presją lub przełamie środek pola długimi piłkami lub zmianami, pozostawia mu to znaczną przestrzeń do ataku. Wymaga to również znacznej ilości intensywnego biegania, które może stać się męczące w miarę przeciągania się meczu.

Jesse Marsch dobrze pasuje do Kanady, ale nie do międzynarodowej piłki nożnej

Zatrudnienie Marscha do Kanady w próżni jest bardzo dobrym rozwiązaniem dla zawodników, którymi dysponuje, ale w rzeczywistości będzie on pracował przeciwko wielu czynnikom zewnętrznym, które mogą sprawić, że będzie miał trudności, zwłaszcza na początku nadchodzącego sezonu. Puchar Ameryki.

Kanada ma drużynę, która w ciągu ostatniej dekady ogromnie poprawiła swój poziom talentu, ale wciąż ma problemy z głębią. Gwiazdy w składzie, takie jak Alphonso Davies i Jonathan David, doskonale pasują do taktyki Marscha. Davies to urodzony skrzydłowy, który w ostatnich latach poprawił swoje możliwości w defensywie, ale pozostaje szybkim zawodnikiem, stawiającym na pierwszy atak i bardzo biegłym w grze przed bramką. Jego kombinacje z Davidem i Cyle’em Larinem, zwłaszcza ataki w środkowych obszarach, odpowiadają sposobowi, w jaki Marsch lubi atakować.

Niestety głębia składu Kanady nie do końca poszła w ich ślady, co jest zrozumiałe na wczesnych etapach cyklu rozwoju. Jego agresywny styl gry zmęczy jego drużynę w miarę upływu czasu meczów – nie ma w tym nic złego, jeśli na ławce rezerwowych masz zawodników, którzy zastąpią zmęczone nogi, ale w tym składzie możliwości są bardzo ograniczone.

Jego naglące i ryzykowne podejście jest także potencjalną katastrofą na arenie międzynarodowej. Ponieważ ci trenerzy mają niezwykle mało czasu z zawodnikami, ograniczonego do zaledwie kilku tygodni w roku w międzynarodowych oknach FIFA, często wybierają prostsze metody, które nie zawsze skutkują ekscytującymi meczami o dużej intensywności. Najlepszym tego przykładem jest Francja na Mistrzostwach Świata 2018, gdzie Didier Deschamps był ostro krytykowany przez cały turniej za jego monotonny styl gry w niezwykle utalentowanej drużynie atakującej, aż do zdobycia trofeum.

W międzynarodowym środowisku piłkarskim, w którym stosuje się proste taktyki, które gracze mogą szybko zrozumieć w ciągu krótkiego wspólnego czasu, Marsch prawie nie będzie miał czasu na wdrożenie swojego bardziej skomplikowanego systemu pressingu przed rozpoczęciem Copa America, w wyniku czego Kanada może zostać zdemaskowana, zwłaszcza w drugiej połowie meczów, gdzie ze względu na zmęczenie precyzja staje się jeszcze ważniejsza.

Co stało się z Jessem Marschem w Leeds?

Marsch był bez pracy zaledwie rok po rozpoczęciu swojej kariery menadżerskiej w Premier League, z czym jednocześnie trudno polemizować i trudno to pojąć.

Kiedy odchodził z zespołu na początku lutego 2023 roku, Leeds zajmowało 17. miejsce w tabeli Premier League, walcząc o utrzymanie. W biznesie zorientowanym na wyniki Marsch po prostu nie osiągnął standardów niezbędnych do utrzymania kierownictwa.

Jednocześnie jednak zwolnienie było niezwykle dotkliwe, ponieważ wiele czynników łagodzących wskazywało, że w miarę upływu czasu może nastąpić regresja do średniej. Po pierwsze, młody bramkarz Illan Meslier miał naprawdę okropny sezon, a Leeds zanotowało zdumiewającą różnicę między oczekiwanymi bramkami a faktycznie straconymi golami -12,9, co plasowało się na drugim miejscu w lidze. Do tego dochodziło kilka kluczowych kontuzji ważnych zawodników drużyny, w tym kluczowego defensywnego pomocnika Tylera Adamsa, który statystycznie był najlepiej ofensywnym pomocnikiem w całej lidze angielskiej i niezbędny dla stylu gry Marscha.

Jesse Marsch szczegółowo analizuje styl gry Leeds United oraz sposób, w jaki był on prezentowany i realizowany na treningach ⚽ pic.twitter.com/YCMtjNAYUP

— Sky Sports Premier League (@SkySportsPL) 19 lutego 2024 r

Wreszcie moment zwolnienia był zaskakujący, biorąc pod uwagę, że Marsch rządził przez całe styczniowe okienko transferowe, a nawet odegrał główną rolę w zabezpieczeniu umowy pożyczki dla amerykańskiego pomocnika Westona McKenniego z Juventusu oraz przejęciu za duże pieniądze RB Obrońca Salzburga Max Wober, którego Marsch znał z czasów gry w systemie Red Bull. Następnie, zaledwie kilka dni po wydaniu znacznych środków pieniężnych na dodanie elementów pasujących do systemu taktycznego Marscha, postanowili się rozstać.

Choć na pierwszy rzut oka trudno polemizować ze zwolnieniem Marscha z Leeds, szybkie zagłębienie się w niuanse jego stanowiska sprawia, że ​​jest to zaskakująca decyzja, która – jak można było się spodziewać – nie zapewniła Leeds utrzymania się na powierzchni Premier League do końca sezonu pora roku.

Statystyki menadżerskie Jessego Marscha, procent wygranych

Marsch w swojej karierze trenerskiej wygrał prawie dokładnie połowę meczów w pięciu klubach. Zaczęło się od trudnego początku w Montrealu, ale jego druga praca w MLS zapewniła znaczną poprawę, ponieważ jego 75 zwycięstw z New York Red Bulls pozostaje najlepszymi zwycięstwami jakiegokolwiek trenera w historii klubu.

Jego kolejny postój w RB Salzburg był jeszcze bardziej owocny, ponieważ wygrał prawie dwie trzecie meczów z austriackim klubem, w tym pięć zwycięstw w Lidze Mistrzów pomiędzy kwalifikacjami a fazą grupową. Od tego momentu jednak jego występy uległy pogorszeniu, gdy zobaczył, jak dwie różne okresy w RB Lipsk i Leeds United zostały przerwane, zanim udało się naprawdę zrozumieć jego styl gry.