Legenda futbolu amerykańskiego Megan Rapinoe ma przejść na emeryturę w wieku 38 lat po zakończeniu sezonu NWSL 2023 i po jej udziale w Mistrzostwach Świata FIFA Kobiet 2023 z reprezentacją USA.
Mistrzostwa Świata FIFA Kobiet 2023 będą jej ostatnim dużym turniejem w ramach USWNT. Będzie walczyć o trzeci z rzędu tytuł mistrza świata, obok swojego złotego medalu olimpijskiego z 2012 roku i brązowego medalu olimpijskiego z 2021 roku.
Po mistrzostwach świata kobiet Rapinoe zakończy karierę piłkarską w drużynie NWSL OL Reign, która walczy o miejsce w play-offach w dążeniu do pierwszego w historii tytułu mistrzowskiego NWSL.
Wiadomości sportowe zawierają wszystko, co musisz wiedzieć o zbliżającej się emeryturze Rapinoe.
Z głębokim poczuciem spokoju i wdzięczności zdecydowałem, że to będzie mój ostatni sezon w tej pięknej grze. Nigdy nie mogłem sobie wyobrazić, w jaki sposób piłka nożna ukształtuje i zmieni moje życie na zawsze, ale sądząc po wyrazie twarzy tej małej dziewczynki, wiedziała to przez cały czas. pic.twitter.com/XGZ1T9i7Wy
— Megan Rapinoe (@mPinoe) 8 lipca 2023 r
Kiedy Megan Rapinoe przejdzie na emeryturę?
Megan Rapinoe zakończy karierę po sezonie 2023. Obejmuje to bieg finałowy Mistrzostw Świata FIFA Kobiet, zaplanowanych od 20 lipca do 20 sierpnia w Australii i Nowej Zelandii. Następnie Rapinoe zakończy karierę w amerykańskiej National Women’s Soccer League (NWSL).
Klub NWSL Rapinoe z siedzibą w Seattle, OL Reign, zagra ostatni mecz sezonu regularnego w Chicago w niedzielę, 15 października, a ostatni mecz u siebie odbędzie się tydzień wcześniej Piątek, 6 października w Lumen Field.
Jeśli OL Reign awansuje do playoffów NWSL, może być więcej gier, ponieważ Rapinoe szuka swojego pierwszego mistrzostwa NWSL.
Dlaczego Megan Rapinoe przechodzi na emeryturę?
Rapinoe opublikował bardziej szczegółowe ogłoszenie o przejściu na emeryturę w oświadczeniu opublikowanym przez US Soccer Federation:
Udało mi się zrobić tak niesamowitą karierę, a ta gra zaprowadziła mnie na cały świat i pozwoliła mi poznać tak wielu niesamowitych ludzi. Czuję się niesamowicie wdzięczny, że grałem tak długo, że odniosłem takie sukcesy i byłem częścią pokolenia graczy, którzy bez wątpienia opuścili grę lepsi, niż ją zastali. Możliwość rozegrania ostatniego Pucharu Świata i ostatniego sezonu NWSL i wyjścia na własne warunki jest niewiarygodnie wyjątkowa.
Chcę podziękować mojej rodzinie za to, że była przy mnie przez te wszystkie lata. Dziękuję wszystkim moim kolegom z drużyny i trenerom od pierwszych dni w Redding, aż do college’u na Uniwersytecie w Portland i oczywiście dzięki US Soccer, Seattle Reign, a zwłaszcza Sue za wszystko. Zawsze będę pielęgnować przyjaźnie i wsparcie przez lata w tej grze i nie mogę się doczekać ostatniej przejażdżki z drużyną narodową i Reign.
Rapinoe stała się amerykańską ikoną sportu ze względu na swój talent na boisku i działalność społeczną poza nim, stając się pierwszą piłkarką, która zdobyła Prezydencki Medal Wolności w lipcu 2022 r. Wykorzystała swoją platformę, by opowiadać się za prawami LGBTQ +, równością rasową, i równych wynagrodzeń dla kobiet.
Pojawiła się również na pierwszych stronach gazet jako pierwsza biała sportsmenka, która uklękła podczas hymnu narodowego, okazując poparcie dla byłego gracza NFL, Colina Kaepernicka, który zrobił to samo, aby zwrócić uwagę na brutalność policji i niesprawiedliwość społeczną w USA.
Rapinoe dołączyła do innych członkiń reprezentacji USA kobiet, które złożyły pozew przeciwko Federacji Piłki Nożnej Stanów Zjednoczonych w walce o równe płace. Pozew zakończył się ugodą, ale bitwa została ostatecznie wygrana po ratyfikacji nowego układu zbiorowego pracy w 2022 r., który stawia mężczyzn i kobiety w USA na równych prawach.
Kariera piłkarska Megan Rapinoe USWNT
Rapinoe na zawsze zostanie zapamiętana dzięki swoim osiągnięciom na arenie międzynarodowej z reprezentacją USA kobiet, zdobywając dwa trofea Pucharu Świata (2015 i 2019) oraz złoty (2012) i brązowy (2021) medal na olimpiadzie.
Ona była najlepszym piłkarzem świata w 2019 rokuzdobywając MVP Mistrzostw Świata 2019 (Złotą Piłkę) i Złotego Buta jako najlepszy strzelec, nagrodę FIFA The Best oraz Złotą Piłkę 2019 (zdjęcie poniżej) przyznawaną najlepszym mężczyznom i kobietom w grze.
Rapinoe ukuła kultową celebrację gola podczas Mistrzostw Świata 2019 — pozę z wyciągniętymi obiema rękami — gdy jej sześć goli prowadzących w turnieju pomogło Stanom Zjednoczonym w zdobyciu czwartego tytułu w Pucharze Świata Kobiet.
Będzie starała się ją dodać 199 kapsli dla USWNT jako jedna z 23 zawodniczek zapisanych na Mistrzostwa Świata 2023 w Australii i Nowej Zelandii, przez ponad 17 lat od rozpoczęcia kariery w reprezentacji narodowej w lipcu 2006 roku. Jeśli rozegra 200 występów, byłaby dopiero 14. zawodniczką w historii piłki nożnej w USA aby dokonać wyczynu.
Wchodząc w swój czwarty Puchar Świata, Rapinoe się zarejestrowała 63 gole w karierze — w tym 9 zdobytych na turniejach Pucharu Świata — i ona 73 asysty dla USA zajmują trzecie miejsce w historii.
Na igrzyskach olimpijskich odegrała główną rolę zarówno w zdobyciu złotego medalu (2012), jak i brązowego medalu (2021) reprezentacji USA kobiet. Strzeliła dwa gole w dramatycznym zwycięstwie w półfinale 2012 z Kanadą i strzeliła kolejne dwa gole w meczu o brązowy medal z Australią w 2021 roku, w tym „olimpico”, bezpośrednie uderzenie z rzutu rożnego.
WIĘCEJ: Czym jest „Olimpico” w piłce nożnej?
Trofea kariery Megan Rapinoe, tytuły i nagrody
- Tytuły Pucharu Świata (2): 2015, 2019
- Medale olimpijskie (2): 2012 (złoto), 2021 (brąz)
- Mistrzostwa Ameryki Północnej (CONCACAF) kobiet (3): 2014, 2018, 2022
- Ona wierzy Puchar (4): 2018, 2020, 2021, 2023
- Tarcze NWSL (3): 2014, 2015, 2022
- Francuska Dywizja I Kobieca (1): 2012-2013
- Francuskie Coupe de France Kobiece (1): 2012-2013
- Krajowy tytuł NCAA w piłce nożnej kobiet (1): 2005
Udana kariera Rapinoe sięga jej czasów studenckich, zdobywając tytuł NCAA na Uniwersytecie w Portland jako student pierwszego roku w 2005 roku.
Po studiach Rapinoe grał w klubową piłkę nożną w ligach amerykańskich poprzedzających NWSL – WPS i USL W-League – oprócz występów w Australii i Europie (z Olympique Lyon w latach 2013-2014).
Wróciła do Stanów, aby dołączyć do Reign na inauguracyjny sezon klubu (2013) i występowała w klubie przez 11 sezonów, notując 109 występów w sezonie regularnym, 48 goli i 25 asyst.
Rapinoe zdobył trzy Tarcze NWSL z Reign — trofeum przyznawane najlepszej drużynie sezonu regularnego — ale klubowi brakuje nieuchwytnych mistrzostw NWSL.
The Reign trzykrotnie przegrali w fazie półfinałowej NWSL play-off i przegrali finał NWSL w zaledwie dwóch występach zespołu (2014 i 2015 z Kansas City).
WIĘCEJ: Pełne zestawienie reprezentacji USA na Mistrzostwa Świata Kobiet
Skąd pochodzi Megan Rapinoe?
Megan Rapinoe urodziła się i dorastała w Redding w Kalifornii, mieście położonym około 200 mil na północ od San Francisco Bay Area, wraz ze swoją siostrą bliźniaczką Rachael.
Grała większość swojego młodzieżowego klubu piłkarskiego dla Elk Grove Pride, a później uczęszczała na University of Portland z Rachael.
Rapinoe był All-American z Pilots i wrócił z dwóch operacji ACL w college’u – 2006, 2007 i dodatkowej kontuzji ACL po Mistrzostwach Świata 2015 – aby mieć jedną z najbardziej pamiętnych karier w historii futbolu amerykańskiego.
Jest zaręczona z ikoną kobiecej koszykówki Sue Bird, która niedawno przeszła na emeryturę w 2022 roku po 21 sezonach w WNBA i piątym i ostatnim złotym medalu olimpijskim z USA w 2021 roku.
