Mike Tomlin w końcu wyjaśnia, dlaczego zdecydował się odejść z Pittsburgh Steelers, kończąc jedną z najbardziej stabilnych i udanych kadencji trenerskich we współczesnej historii NFL.
Rozmawiając w wywiadzie z Marią Taylor podczas Relacja NBC przed meczem NBATomlin przyznał, że jego wybór nie był ani nagły, ani łatwy do wyjaśnienia. „Prawdopodobnie nie była to decyzja podjęta z dnia na dzień, ale prawdopodobnie nie jest to coś, co mógłbym wyrazić lub podzielić się z ludźmi” – powiedział. „W przypadku przywództwa istnieje samotność”. Jego komentarze dały rzadki wgląd w ciężar emocjonalny, jaki niesie jedna z najbardziej szanowanych postaci w lidze.
Tomlin podkreślił, że wyczucie czasu odgrywa znaczącą rolę. Po prawie dwudziestu latach przewodzenia Steelersom zarówno osobiście, jak i zawodowo, poczuł, że to właściwy moment, aby odejść. „Po prostu pomyślałem, że to dla mnie osobiście dobry czas” – powiedział, zauważając jednocześnie, że organizacja mogłaby zyskać na świeżym głosie. Pomimo stałych sukcesów w sezonie zasadniczym, w ostatnich latach Pittsburgh miał trudności z przechodzeniem do głębokich play-offów.
Tomlin zastanawia się nad dziedzictwem, mówi Steelers gotowy na nową erę ze świeżym przywództwem.
Wskazał na doświadczonych liderów, takich jak Cam Heyward, TJ Watt i Chris Boswell, jako graczy, którzy zasługiwali na odnowioną energię i optymizm. Tomlin zasugerował, że nowe kierownictwo mogłoby pomóc w maksymalnym wykorzystaniu pozostałych najlepszych lat tych głównych autorów.
Zatrudniony w 2007 roku Tomlin szybko awansował z najmłodszego głównego trenera NFL na najdłużej pracującego trenera w lidze NFL, budując dziedzictwo charakteryzujące się stabilnością i konkurencyjnością. Słynie z tego, że nigdy nie zanotował porażki w sezonie, ustanawiając rekord sezonu zasadniczego 193-114-2. Jego kadencja obejmowała zwycięstwo w Super Bowl i wielokrotne występy w play-offach, ugruntowując jego miejsce wśród najlepszych zawodników wszech czasów.
Chociaż jego odejście oznaczało koniec pewnej epoki w Pittsburghu, refleksje Tomlina ukazują lidera skupiającego się nie tylko na dziedzictwie, ale także na harmonogramie, rozwoju i przyszłości organizacji, którą pomógł zdefiniować.