To jest Wredne dziewczyny(obecnie przesyłane strumieniowo w serwisach VOD, takich jak Amazon Prime Video) zwracają się w stronę kreatywnej procesji od książki do filmu, od muzyki na Broadwayu do filmu, i można się tylko zastanawiać, jaki może być piąty krok” „Wirtualne, interaktywne hologramy 3D AI, w których TY możesz zagrać w Wredną Dziewczynę? Naprawdę powinno być o wiele więcej sposobów na opowiedzenie dokładnie tej samej historii! Prawdopodobnie znasz już tę historię, jak Tina Fey stworzyła poradnik Rosalind Wiseman Królowe pszczół i niedoszłych w scenariuszu na rok 2004 Wredne dziewczyny, który stał się kamieniem probierczym w podgatunku komedii licealnych, a następnie w 2018 roku stał się musicalem na Broadwayu dzięki książce Fey, która stała się musicalem filmowym ze scenariuszem również Fey. Nowy film miał mieć premierę w Paramount+, ale zamiast tego trafił do kin podczas srogiej zimy, przynosząc na całym świecie zarobek wynoszący ponad 100 milionów dolarów i jeśli podobnie jak ja, pożałowałeś, że nie oglądasz zamiast tego oryginalnego filmu.
Wredne dziewczyny (2024): STRUMIEŃ CZY POMIŃ?
Istota: „Musisz znaleźć swoją klikę i zaangażować się w nią.” Łatwiej powiedzieć niż zrobić, beeyotch. To rada artystycznego dziwaka Janis (Auli’i Cravalho) daje Cady (Angourie Rice) pierwszego dnia. Przez lata Cady uczyła się w domu, w namiocie w Kenii, pod okiem swojej matki, badaczki (Jenna Fischer). Ale teraz zastąpiła lwy i hipopotamy prawdziwy drapieżniki: licealiści z przedmieść. Janis i jej „prawie zbyt gejowscy, żeby funkcjonować” najlepszy przyjaciel Damian (Jacquel Spivey) litują się nad nową dziewczyną i oprowadzają ją z przewodnikiem po wydzielonej jadalni: Tutaj masz napalonych chłopaków z zespołu, a tam sportowcy i klasa -karczowniki. I koniec Tam to The Plastics, na czele której stoi Regina George (Renee Rapp, ponownie wcielająca się w rolę na Broadwayu), której zawsze towarzyszą ropuszka Gretchen (Bebe Wood) i tępa Karen (Avantika), którzy tworzą wspaniałe muzyczne wejście przypominające piosenka pochodni skierowana do niej samej.
Wbrew przeciwnościom losu Cady zostaje zaproszona na lunch do Plastics w ramach tygodniowego okresu próbnego, co stawia ją jedną nogą w drużynie maniaków, a drugą w towarzystwie popularnych dziewcząt. Janis i Damian chcą, żeby szpiegowała Reginę, której wszyscy nienawidzą, nie dlatego, że jest bogata, modna, piękna i dostaje eeeevvvverrrrrythingggggg, czego chce, ale dlatego, że jest bogata, modna i cudowna i dostaje eeeevvvverrrrrythingggggg, czego chce i całkowicie się zachowuje lubię to. Cady w pewnym sensie się zgadza. Idzie do domu Reginy, a jej matka (Busy Philipps) wita ją, mówiąc: „Od tak dawna nie jedliśmy nowego mięsa w taco naszej starszej pani!” Czy to zdanie ma dla kogokolwiek sens? ? Buellera? Buellera? W każdym razie. Regina, Gretchen i Karen mają Burn Book pełną podłych i nienawistnych bzdur na temat dzieci w szkole, co jest rodzajem bardzo obciążającej rzeczy, która może spowodować duży problem w trzecim akcie, zakładając, że trzeci akt jest na to gotowy, co prawie na pewno tak jest.
Prawdopodobnie w celu stworzenia przekonującego podstępu, prawdopodobnie z powodu presji rówieśników (Gretchen: „Jeśli nie ubierasz się seksownie, to jest to zawstydzanie dziwki nas!”) i prawdopodobnie dlatego, że naprawdę to lubi, Cady zaczyna przejmować modę i zachowania Plasticky. Siedzi za Aaronem (Christopher Briney) na zajęciach z matematyki i wpada do dużego garnka z gęstą, gęstą zupą zauroczenia. To znaczy, jest specjalistką od matematyki, ale oblewa quizy – ku podejrzeniom, że uczy matematyki pani Norbury (Fey, ponownie wciela się w rolę z pierwszego filmu) – więc może uzyskać małe korepetycje od Aarona. Problem w tym, że jest byłym Reginy i jeśli ona nie może go mieć, nikt nie będzie mógł. Wyczuwając zbliżającą się konkurencję, Regina odzyskuje go, co skłoniło Cady do zaśpiewania wersu: „Nie mogę nawet patrzeć, kiedy dotyka jego włosów i widziałem, jak wąż zjada krowę”. To rywalizacja. formowanie? Czy to skłoni Cady do obmyślenia planu zemsty na Janis i Damianie? Czy będzie się to czymś różnić od tego z 2004 roku? Wredne dziewczyny? BEZ SPOILERÓW, ale doskonale wiesz, że tak nie będzie.
Jakie filmy będzie Ci to przypominać?: Kolor fioletowy Właśnie zostałem przepuszczony przez ten sam kanał: książka, film, Broadway, film muzyczny. Wrzosy stał się musicalem, choć nie filmem muzycznym, a jedynie przeciętną sfilmowaną wersją przedstawienia scenicznego. A katalog Johna Hughesa na zawsze pozostanie kamieniem probierczym, ale to nie znaczy, że ktokolwiek musi się zwrócić Ładnie w różowym w śpiew i taniec, dziękuję.
Wydajność, którą warto obejrzeć: Chociaż Rice jest nieco charyzmatyczna jako nasza bohaterka (pamiętacie ją jako młodą złodziejkę sceny w Dobre chłopaki), a Rapp ładnie oddaje paskudną wampiryzm królowej podłości, najbardziej podobał mi się występ Cravalho, w którym zagrał sprytnego i sympatycznego outsidera z najlepszym zestawem rur w produkcji.
Pamiętny dialog: To jest Więc autoreferencyjny:
Gretchen: To bardzo ujmujące.
Regina: Co to jest „pobierz”?
Gretchen: To przypomina slang ze starego filmu. JunonaMyślę, że.
Seks i skóra: Nic.
Nasze podejście: W aktualizacji Wredne dziewczyny na lata 2020. oczywiście Fey i spółka. musiał uwzględnić media społecznościowe, ale nie jest to kluczowy element fabuły, ponieważ wymagałoby to zbyt wielu przeróbek, co oczywiście nie miało miejsca. Linie, które znasz i kochasz, pozostają nietknięte; Scenariusz jest prawie taki sam, jak w oryginalnym filmie, aczkolwiek ozdobiony piosenkami, które są zabawne pod względem tekstowym, ale muzycznie nie wyróżniają się. Będziesz się śmiać, ale tylko dlatego, że śmiałeś się wcześniej. Możesz śpiewać, ale tylko wtedy, gdy włożysz wysiłek, aby w pełni się zaangażować
Ten musical pozostaje mi obojętny – jego atutem są niemal wyłącznie znajomości. Występy są ujmujące, ale są to młodsze kopie postaci, które już znamy. Główny numer, „Revenge Party”, ukazuje pewną inspirowaną dynamikę wizualną poprzez długie ujęcia, ale innym sekwencjom muzycznym brakuje dynamiki i poczucia skali, co wskazuje na ich pochodzenie jako premierę na małym ekranie. Podczas gdy oryginał, ze swoim mądrym, mądrym, satyrycznym tonem na granicy, nawiązał do niektórych prawd o Wielkiej Walce Młodzieży, to niedomykanie nie uwzględnia, jak poza powierzchownością zmieniło się życie Ameryki od 2004 roku; smartfony w rękach wszystkich to rekwizyty, a nie problemy. Mamy tu klasyczny przykład filmu, który usilnie stara się uzasadnić swoje istnienie.
Nasze wezwanie: Fani Diehard Plastics mogą chcieć poczekać Wredne dziewczyny aby ukończyć kosztowny poziom płatnego przesyłania strumieniowego, zanim zaspokoją swoją ciekawość. A co z resztą z nas? POMIŃ TO i przynieś oryginał.
John Serba jest niezależnym pisarzem i krytykiem filmowym mieszkającym w Grand Rapids w stanie Michigan.