Nikt o to nie prosił, ale wszystko jest tutaj: Platforma 2 jest teraz dostępna w serwisie Netflix.
Jeśli pamiętacie, w 2020 roku na platformie Netflix pojawił się hiszpański horror science-fiction „The Platform”, który w pierwszych dniach pandemii zyskał na popularności w serwisie Netflix. Być może miało to coś wspólnego z faktem, że Platforma była głęboko niepokojącą dystopijną opowieścią o izolacji, głodzie i niedoborze żywności, rozgrywającą się w środku wydarzenia, które wywołało panikę wśród ludzi robiących zakupy w sklepie spożywczym.
Teraz jest kontynuacja, Platforma 2, czyli po hiszpańsku El Hoyo 2 (co oznacza „dziura”). Za reżyserię odpowiada ten sam człowiek, który nakręcił pierwszy film, Galder Gaztelu-Urrutia, a scenariusz napisali autorzy pierwszego filmu, David Desola i Pedro Rivero, a także Gaztelu-Urrutia i Egoitz Moreno. Platforma 2 przedstawia zupełnie nową obsadę więźniów, którzy muszą walczyć o przetrwanie. Podobnie jak pierwszy film, Platforma 2 jest opuszczona, obrzydliwa i czasami niezwykle zagmatwana.
Jeśli zaskoczyło Cię zakończenie Platformy 2, nie jesteś sam. Ale Jugo Mobile jest tutaj, aby pomóc. Przeczytaj podsumowanie fabuły Platformy 2 i wyjaśnienie zakończenia Platformy 2.
Ostrzeżenie: przed nami spoilery z Major Platform 2. Nie czytaj tego artykułu, jeśli jeszcze nie oglądałeś Platformy 2 w serwisie Netflix.
Podsumowanie fabuły Platformy:
Film rozpoczyna się wywiadami z więźniami, którzy mają zostać wysłani do więzienia Platform, czyli pionowego więzienia, w którym więźniowie są codziennie karmieni przez „platformę” – unoszący się w powietrzu kwadrat jedzenia schodzący po piętrach więzienia. Są 333 piętra, co oznacza, że na peronie nie ma już jedzenia dla więźniów na niższych piętrach (mniej miejsca, więcej). Co miesiąc więźniowie są gazowani i doprowadzani na nowy poziom.
W trakcie rozmów przedodbytowych osadzeni wybierają swoje ulubione danie, które później pojawia się dla nich na platformie. Wybierają także jeden przedmiot, który będą mogli zabrać do więzienia. Słyszymy, jak więźniowie wybierają: długopis, siekierę, sztuczny penis, brzytwę i piękny obraz.
Pierwszą połowę filmu spędzamy z dwójką nowych więźniów: kobietą o imieniu Perempuan (Milena Smit) i mężczyzną o imieniu Zamiatin (Hovik Keuchkerian). Perempuan i Zamiatin spędzają pierwszy miesiąc na poziomie 24, co oznacza, że mają do dyspozycji mnóstwo jedzenia. Jednakże więźniowie na poziomie 23 surowo instruują ich, że mogą jeść tylko to jedzenie, o które prosili w wywiadzie: pizzę dla Zamiatina i krokiety dla Perempuan. Wyjaśnili, że to jest „Prawo”, które zostało ustanowione przez „Rewolucję Solidarności”. Chociaż nadal istnieją „barbarzyńcy”, którzy jedzą wszystko, co chcą, „lojaliści” karzą, czytaj: napadają, a czasem zabijają każdego, kto nie przestrzega Prawa. Twierdzą, że tylko w ten sposób zapewniono wszystkim wystarczającą ilość żywności i że z każdym miesiącem więzienie staje się coraz bardziej sprawiedliwe.
Zamiatin jest niechętny, ale Perempuan przekonuje go, aby postępował zgodnie z prawem. Oboje tworzą wstępną przyjaźń. Miesiąc mija. Zamiatin i Perempuan przestrzegają prawa i pomagają je egzekwować, walcząc z barbarzyńcami, gdy zajdzie taka potrzeba. Dowiadują się także o „Namaszczonych”, czyli więźniach, którzy kiedyś osobiście spotkali „Mistrza”. Mistrz jest osobą, która stworzyła prawo, a Namaszczeni są czymś w rodzaju szefów policji. Mówi się, że dawno temu Mistrz wysłał „przesłanie nadziei”, karmiąc swoich Namaszczonych paskami własnego ciała na jednym z najniższych poziomów, aby utrzymać ich przy życiu. W zamian narzucają przesłanie solidarności i sprawiedliwej dystrybucji żywności. Mimo że kanibalizm jest prawnie zabroniony, na dnie dołu widzimy przebłyski kanibali, którzy zjadają spadające zwłoki.
W następnym miesiącu Zamiatin i Perempuan budzą się na poziomie 180. Kiedy platforma przybywa, nie ma na niej jedzenia. Spędzają tygodnie bez jedzenia, ale w końcu dowiadują się poprzez łańcuch komunikacji, że istnieje Namaszczony, który zabija barbarzyńców, którzy jedzą więcej, niż im się należy. Namaszczony poprosił lojalistów, aby szukali kaleki mężczyzny i zezowatej kobiety, którzy „objadali się” pod numerem 176, olbrzyma, który zaatakował współwięźnia pod numerem 98 i grubego mężczyzny pod adresem 24, który zjadł jedzenie zmarłego – co również nie jest dozwolone przez prawo. Nawet Perempuan wie, że „grubas” to Zamiatin, kłamie, by go chronić.
Ale Zamiatin poważnie zachorował. Doprowadzony do szaleństwa z głodu i nękany poczuciem winy, podpala się swoim przedmiotem, zapalniczką, i umiera. Perempuan budzi się na poziomie 51 z nowym współwięźniem, który zamówił śliwki. (O ile wiem, nie ma imienia, więc nazwijmy ją po prostu Plum.) Perempuan i Plum słyszą, że na poziomie 54 jest Barbarzyńca i że jeden z Namaszczonych – mężczyzna imieniem Dagin Babi – nadchodzi aby go ukarać. Mimo że prawo stanowi, że tylko więźniowie znajdujący się bezpośrednio nad poziomem z Barbarzyńcą powinni zejść na dół, aby ich ukarać, Plum impulsywnie wskakuje na platformę, aby dołączyć do karzących. Perempuan, zły z powodu śmierci swojej dawnej współwięźniarki, idzie z nią.
Perempuan i Plum pomagają pobić Barbarzyńcę, ale on ucieka. Kiedy wszystko się kończy, Plum wyznaje Perempuanowi, że uciekła, ponieważ Namaszczony Dagin Babi jest tyranem, który zabija lub okalecza każdego, kto choćby najmniejszym palcem wykroczy poza prawo. Ona i jej była współwięźniarka oddały jedzenie zmarłego więźnia głodującemu mężczyźnie, aby go uratować. W rezultacie Dagin Babi zabił swoją współwięźniarkę, przywiązując ją do dolnej części platformy i pozwalając, by pożreli ją kanibale na dnie dołu. Plum zdała sobie sprawę, że nie przeżyje dołu. Mówi Perempuanowi, że ma plan ucieczki w okresie gazowania więźniów. Wierzy, że może sfingować własną śmierć, zjadając obraz olejny – będący jednym z przedmiotów więźnia – a wtedy zostaną oni wywiezieni z więzienia wraz z innymi zwłokami. (Większość farb olejnych nie jest właściwie aż tak toksyczna, ale… jasne.) Ale jeszcze nie znalazła obrazu.
Dagin Babi pojawia się, aby ukarać Perempuana i Plum za złamanie prawa, schodząc, aby ukarać Barbarzyńców, gdy nie było to ich zadaniem. Perempuan twierdzi, że jest niesprawiedliwie rygorystyczny. „Nie interpretujesz prawa, ty go przestrzegasz. Wyjątek sprawiedliwego jest wymówką nielojalnego” – odpowiada Dagin Babi. „Ci, którzy działają w ten sposób, w końcu zinterpretują prawo zgodnie ze swoimi instynktami. Tylko strach ujarzmi bestie. Przesłaniem jest terror.” Odcina ramię Perempuanowi. Następnie rozbiera Plum do naga i przywiązuje ją do platformy, aby wysłać ją kanibalom.
W następnym miesiącu Perempuan budzi się z nowym współwięźniem z celi: Trimagasi (Zorion Eguileor), znanym również jako współwięzień głównego bohatera z pierwszego filmu, Platforma. Czekaj, co? Czy ten koleś nie zginął w pierwszym filmie? Więcej o tym później. Perempuan przestał już przestrzegać prawa. Ona i Trimagasi schodzą do dołu i rekrutują innych „Barbarzyńców”, którzy przeciwstawią się lojalistom i ich kampanii terroru. Ale w rzeczywistości Perempuan szuka tego obrazu. Kiedy go znajdzie, mówi Barbarzyńcom, że mają wystarczającą liczbę ludzi i mogą pozostać na tym poziomie.
Dagin Babi i jego lojaliści przybywają, aby zaatakować Barbarzyńców. W krwawej bitwie, która następuje, wszyscy głodujący więźniowie zaczynają brutalnie mordować się nawzajem, niezależnie od tego, po której „stronie” stoją. Perempuan i Trimagasi udaje się przetrwać bitwę. Tuż przed dotarciem gazu Perempuan zjada kawałek obrazu olejnego, zatruwając się. Trimagasi zostaje w tyle, twierdząc, że to był najlepszy miesiąc w jego życiu.
Wyjaśniono zakończenie Platformy 2:
Perempuan skutecznie udaje własną śmierć. Kiedy dochodzi do siebie, okazuje się, że jest przywiązana do unoszącej się w powietrzu masy zwłok, którą poruszają ludzie w maskach gazowych. (Dlaczego gaz nie działa na Perempuan po jej przebudzeniu? Nie ma maski! Chyba nie powinniśmy się nad tym zbyt głęboko zastanawiać.) Najwyraźniej mają technologię umożliwiającą dowolne włączanie i wyłączanie grawitacji w ten wszechświat. A może więzienie jest w kosmosie?
Perempuan zdaje sobie sprawę, że zwłoki nie są wywożone ze szczytu więzienia, ale przewożone na sam dół, nawet poniżej 333. Wyswobodza się i chowa pod łóżkiem na poziomie 333. Ukrywając się, jest świadkiem zamaskowanych mężczyzn połóż dziecko do łóżka. We wcześniejszej scenie widzieliśmy to samo dziecko w tłumie małych dzieci, wybrane do czegoś, prawdopodobnie przez ludzi zarządzających więzieniem. Nie było jasne, do czego został wybrany, ale sądząc po reakcjach innych dzieci, nie było to dobre.
Czyli… więzienie prowadzi świetlicę dla dzieci i raz w miesiącu wybierają dziecko do poświęcenia na poziomie 333? W pierwszym filmie na poziomie 333 było także dziecko, ale była to córka więźnia. A przynajmniej tak nam się wydawało. Może dzieciak z pierwszego filmu też był ofiarą z przedszkola? Ale skąd wzięły się te wszystkie przedszkolaki? Z pewnością, gdyby były to dzieci więźniów, więcej osób mówiłoby o swoich dzieciach! Tak wiele pytań, a tak mało odpowiedzi.
Ktokolwiek. Tragiczna historia Perempuan wiąże się z tym, że w pewnym sensie przypadkowo zabiła inne dziecko. Kierowana potrzebą odpokutowania, próbuje zabrać ze sobą dzieciaka z poziomem 333 w swoją ucieczkę. Ale w drodze na górę uderzyła się w głowę i straciła przytomność. Kiedy się budzi, zjeżdża po platformie z dzieckiem na sam dół dołu. Podchodzą do niej głodni kanibale, którzy tam mieszkają. Mówią jej, że musi zostać tam z nimi, ale dziecko będzie mogło wrócić na górę i uciec. „Tylko oni mogą wrócić” – mówią kanibale.
Perempuan przyłącza się do kanibali. Platformy wystrzeliwują w górę, a na nich znajduje się dziecko. Film się kończy. Po napisach końcowych widzimy wielu innych więźniów schodzących na platformę z dziećmi. Może więc… co miesiąc dziecko z poziomem 333 jest wysyłane na dno otchłani w ramach pewnego rodzaju testu człowieczeństwa dla kanibali? A może… dzieci na poziomie 333 mają powstrzymywać więźniów, którzy próbują uciec z platformy? Nie wiem, stary, ten film nie ma sensu. Próbuję!
W scenie po napisach ponownie widzimy zakończenie pierwszego filmu Platforma. Jeśli potrzebujesz odświeżenia: Goreng, główny bohater, schodzi na platformę z dzieckiem. Ma halucynacje Trimagasiego (który w tym momencie już nie żyje), mówiąc mu, że jego podróż się skończyła, ponieważ nie jest wiadomością, a wiadomość nie wymaga nosiciela. Goreng zgadza się i schodzi z platformy, aby dołączyć do Trimagasi. Dziecko, które jest przesłaniem, wstępuje na platformę.
Ale tym razem otrzymujemy dodatkową scenę do tego zakończenia. Perempuan podchodzi do Gorenga i wydaje się, że go rozpoznaje. Obejmują się. Na tym film się kończy. Może Goreng jest byłym narzeczonym Perempuana, którego dziecko w pewnym sensie zabiła? Czy zarówno Perempuan, jak i Goreng nie żyją? Znowu nie jest jasne.
Czy Platforma 2 jest prequelem Platformy?
Tak, Platforma 2 jest prequelem Platformy. Tyle możemy wiedzieć, biorąc pod uwagę, że Perempuan znajduje się już na dnie dołu pod koniec pierwszego filmu Platforma i biorąc pod uwagę, że Trimagasi wciąż żyje w Platformie 2.
Obydwa filmy pełnią rolę metafor różnych systemów gospodarczych. Teraz wiemy, że zanim Goreng trafił do więzienia, istniał system w miarę sprawiedliwej dystrybucji żywności, przypominający komunizm. Jednak podobnie jak w przypadku dyktatury komunistycznej egzekwowanie prawa było zbyt rygorystyczne. Chaotyczna rewolucja zainicjowana przez Perempuana doprowadziła do całkowitej erozji systemu. Do czasu przybycia Gorenga system ewoluował w kierunku kapitalizmu „każdy dla siebie”.
Ale nawet przy tym głębszym znaczeniu znaczna część Platformy 2 po prostu nie ma sensu. Jasne, chodzi bardziej o brutalizm i krwawe klimaty. Ale kilka mniej fabułowych hoyos byłoby miło!
