Wielbiciele koszykówki rozumieją, jak mało mecze Ligi Letniej NBA w Las Vegas przepowiadają przyszłość młodych zawodników. Jednak nawet najbardziej wyważonemu konsumentowi łatwo (i przyjemnie!) zatracić się w analizie i ocenie Ligi Letniej na małej próbie, zwłaszcza w przypadku bardzo reklamowanych nowicjuszy.
- Jedna rzecz, na którą warto zwrócić uwagę w Las Vegas w przypadku każdej piątki najlepszych graczy w 2026 r
- AJ Dybantsa – Użycie z dala od piłki
- Darryn Peterson – Głębokie ataki obręczy farby
- Cameron Boozer – Obrona kosza
- Caleb Wilson – Strzelanie objętościowe od trzech
- Keaton Wagler – Wybuchowość i szybkość
- Więcej aktualności z NBA:
W tym duchu omówmy jedną rzecz, na którą zwracam uwagę w przypadku każdego z pięciu najlepszych typów z obciążonej klasy draftu 2026.
Jedna rzecz, na którą warto zwrócić uwagę w Las Vegas w przypadku każdej piątki najlepszych graczy w 2026 r
AJ Dybantsa – Użycie z dala od piłki
Na BYU posiadanie piłki rzadko zaczynało się lub kończyło bez dotknięcia piłki przez AJ Dybantsę. Kontuzja występującego w połowie sezonu kolegi z drużyny, Richiego Saundersa, tylko wzmocniła ofensywne obowiązki ich przyszłego czołowego zawodnika. Dybantsa był już liderem kraju pod względem punktacji i zbliżył się do liderów pod względem wskaźnika wykorzystania, ale po kontuzji Saundersa liczba ta wzrosła do gigantycznych 36,8 procent.
Dybantsa będzie dobrze operował piłką i stworzył mnóstwo sytuacji w Las Vegas. Będzie dzielić parkiet z innymi znanymi zawodnikami (Tre Johnson, Will Riley) i będzie musiał grać z dala od piłki, a to obszar, w którym brakuje mu doświadczenia i najwyższej klasy umiejętności.
Pomimo jego ogromnej przewagi w grze przy piłce, warto go śledzić, szczególnie w drużynie Trae Young.
Darryn Peterson – Głębokie ataki obręczy farby
Peterson już wydaje się zdrowszy niż podczas wielu meczów w college’u w Kansas. Jego gra prawdopodobnie zawsze skłania się ku finezji, ale jego zjazdy i elastyczność powinny odblokować większy nacisk na obręcze, niż pokazywał w college’u. Mocne uderzenie w puszkę byłoby pomyślnym sygnałem.
Aby uzyskać więcej informacji na temat Petersona, kliknij tutaj i przeczytaj o pięciu rzeczach, których nauczyłem się z jego występu w Lidze Letniej w Utah.
Cameron Boozer – Obrona kosza
Podobnie jak na studiach i wcześniej, Boozer powinien zdominować rozgrywki Ligi Letniej w Vegas w ofensywie. Jednak te aspekty jego gry, które pozwalają na wewnętrzną dominację w ataku, nie sprzyjają tej samej dominacji w obronie.
Jego największe atuty w defensywie występują na skrzydle, gdzie wyróżniają się jego szybkie ręce i ostre ustawianie się.
Bez wysokiej wybuchowości w pionie, długości i instynktu, bardziej wysportowani gracze osiągali lepsze wyniki na poziomie uniwersyteckim. Pierwszy przedsmak zawodów kalibru NBA przetestuje blokowanie strzałów Boozera, odstraszanie obręczą i pozycjonowanie wnętrza.
Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Camerona Boozera w jego debiucie w lidze letniej w Salt Lake City:
🐻 15 PTS🐻 4 REB🐻 4 AST🐻 7-11 FGM
Memphis pokonuje Oklahoma City! pic.twitter.com/jIOzcZkHqG
— NBA (@NBA) 4 lipca 2026 r
Caleb Wilson – Strzelanie objętościowe od trzech
Ze wszystkich statystyk Ligi Letniej (lub ogólnej małej próby) 3-punktowy wolumen pozwala przewidzieć przyszłe wyniki lepiej niż prawie jakakolwiek inna liczba. Maksymalizacja atletyzmu i wyczucia podań Caleba Wilsona będzie wymagać rozwoju strzeleckiego, a w takim otoczeniu będzie mógł bezkarnie strzelać z dystansu.
Wilson wykorzystał zaledwie siedem ze swoich 27 rzutów za trzy punkty w Karolinie Północnej przy małej głośności. Miejmy nadzieję, że zdobędzie więcej niż 1,1 trójki na mecz, które notował jako student pierwszego roku w college’u, choć nadal będzie polegał na swoim głębokim skrzydle i zestawie narzędzi średniego zasięgu.
Keaton Wagler – Wybuchowość i szybkość
Wagler dotarł do wyższych szczebli koszykarzy w college’u jako niezauważony student pierwszego roku, bez tradycyjnych elitarnych osiągnięć sportowych. Zasłynął z tego, że przez cały sezon nie udało mu się wrzucić piłki do koszykówki i od 2008 roku dołączył do Trae Younga jako jedyny zawodnik z pierwszej piątki bez żadnego występu w college’u.
Nie powinniśmy jednak całkowicie lekceważyć atletycznego profilu Waglera: fenomenalna elastyczność, zwalnianie i równowaga w połączeniu z jedwabistym dotykiem całej podłogi zapewniły jego elitarnemu dziełu walkę z obroną uczelni.
Jego praca będzie tylko intensyfikować się w porównaniu z atletyką, rozmiarem i długością NBA, a on zacznie udowadniać, że potrafi grać piłką w Vegas.
Więcej aktualności z NBA:
